Zamek w Tucznie - legenda. Urlop 2009

Biała Dama

Na początku XV stulecia, jeden z właścicieli tuczyńskiego zamku ożenił się z piękną panną ze świetnego , wielkopolskiego rodu. Nie było to jednak małżeństwo udane i między młodymi rychło zaczęły się niesnaski. Kiedy pan zamku wyjechał na królewskie wezwanie do Krakowa, pani nawiązała tajemny romans z młodym sokolnikiem.

Kochankowie spotykali się w jednej z komnat we wschodniej wieży, gdzie pani dla niepoznaki kazała ustawić swe krosna i kołowrotek.

Czas jednak szybko mijał i po kilku miesiącach wrócił na zamek jego właściciel. Któregoś dnia zorganizowano polowanie na ptactwo wodne, w którym uczestniczył cały dwór. W czasie łowów zdarzył się nieszczęśliwy wypadek. Pani zamku, strzelając z kuszy do skrytego w szuwarach stadka cyranek, trafiła sokolnika.

Młodzieniec zmarł jeszcze tego samego dnia. Rozpacz młodej pani nie miała granic. Zamknęła się w komnacie na wieży, nie dopuszczając do siebie nikogo. Jakiś czas potem znaleziono ją martwą. Ponoć sama zadała sobie śmierć wypijając truciznę. Pochowano ją jednak z należytą czcią w rodzinnym grobowcu.

W zamku jednak od tego czasu dzieją się dziwne rzeczy. Zza zamkniętych drzwi komnaty na wieży dochodzi turkot kołowrotka, a przez okienko widać migocące światełko. W nocy spotkać można na zamkowych korytarzach dwie zjawy: młodej kobiety w bieli i giermka z sokołem ubranego w zielony strój myśliwski...

Cyt. za: http://www.zamek-tuczno.pl/?legenda,2

Zamek w Tucznie - urlop 2009

Najwcześniejsze historyczne zapisy źródłowe stwierdzają: "Hasso von Wedel, pierwszy właściciel Tuczna przejął w XIIIw. ceglany dom polskiego księcia Wielkopolski”. Nie ma potwierdzenia, że dom znajdował się w tym samym miejscu, gdzie obecny Zamek w Tucznie, ale z pewnością historia Zamku zaczyna się w tamtych czasach.

Pierwszy, ceglano - kamienny gotycki dom został wzniesiony na kwadratowym planie 35x35 m. z kwadratowym dziedzińcem otoczonym grubym, ceglanym murem, ze wschodnim skrzydłem dla mieszkańców. Położony na szczycie stromego wzgórza, otoczony wodami dwóch jezior i bagnami z trzech stron, Zamek był dobrze bronioną fortecą, dominującą nad miasteczkiem Tuczno.

W 1331 roku osada została obdarzona przez rodzinę Wedlów prawami miejskimi. Przez 200 lat miasto i Zamek były świadkami zgromadzń rodziny i jej politycznych spotkań. W 1542 roku gdy aspekty religijne poróżniły Wedlów - rodzina rozdzieliła się na dwie gałęzie. Jedna z nich przyjęła nazwisko Wedel - Tuczyński (od nazwy miasta) i związała się ściśle z Polską.

Od tego czasu zaczęła postępować dalsza przebudowa Zamku. Po przeciwnej stronie skrzydła mieszkalnego został wybudowany nowy budynek z głębokimi piwnicami o wymiarach 8x11 m. W XVI w. rodzina Wedlów Tuczyńskich zmodernizowała rezydencję. Między rokiem 1542 i 1581 Stanisław Tuczyński przeprowadził ogólną przebudowę gotyckiego Zamku, tworząc w ten sposób całkowicie nowy, renesansowy budynek.

Szesnastowieczne przebudowy Zamku nie zniszczyły gotyckiego układu dziedzińca zamkniętego siedmiometrową ścianą ceglaną. Lata 1608-1631 przyniosły dalsze zmiany. Krzysztof Tuczyński dodał dwa kompletnie nowe, zachodnie i południowe skrzydła. Dziedziniec został zamknięty trzema skrzydłami i ceglanym murem.

W XVII w. fasady tych skrzydeł otrzymały nowy barokowy kształt a dziedziniec otwarto przez zburzenie muru. W ten sposób średniowieczna twierdza została przemieniona, zgodnie z ówczesną modą, w bogatą rezydencję rodziny Tuczyńskich.

Wraz ze śmiercią ostatniego z Wedlów - Andrzeja Tuczyńskiego w 1717 r. Zamek przechodził z rąk do rąk, stając się coraz bardziej zaniedbany. W 1772 r. miasto Tuczno i Zamek dostały się pod panowanie pruskie. W 1846 r. zachodnie skrzydło zostało kompletnie przebudowane, lecz Zamek ciągle nie stracił swego monumentalnego charakteru.

Na początku XX w. list burmistrza Tuczna mówi, że Zamek został prawie całkowicie zniszczony. Po interwencji władz Piły i Berlina budynek został odnowiony i przekazany jako szpital niemieckiej charytatywnej organizacji “Caritas”.

Podczas wojny Zamek tworzył, ogniwo umocnień stanowiących linię niemieckiej obrony “Wał Pomorski”. Wraz z zabudowaniami rynku został wysadzony w powietrze przez wycofujące się wojska radzieckie w 1946 roku. Rekonstrukcja rozpoczęła się w 1966 roku. Po drobiazgowych historycznych i architektonicznych studiach rekonstrukcję zakończono i Zamek otwarto w 1976 r. jako Dom Architektów: Stowarzyszenie Architektów Polskich.

Cyt. za: http://www.zamek-tuczno.pl/?historia,3

Więcej: http://pl.wikipedia.org/wiki/Zamek_w_Tucznie

Tuczno (hist. Thuitz, niem. Tütz) – miasto w woj. zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Tuczno. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. pilskiego. Położone w zachodniej części Pojezierza Wałeckiego, na obrzeżach Drawieńskiego Parku Narodowego.

Pierwsze pisane wzmianki o miejscowości Tuczno pochodzą z 1306 roku. Zaczątkiem dzisiejszego miasta była prawdopodobnie słowiańska osada. Tuczno w 1331 roku otrzymało prawa miejskie na prawie brandenburskim. Jednak od wcześniejszych już lat, miasto było prywatną własnością rodziny Wedlów, której przedstawiciele byli ważnymi osobistościami w ówczesnej Wielkopolsce. Ich rządy trwały do połowy XVIII wieku kiedy ród Wedlów-Tuczyńskich całkowicie wygasł. Wtedy to Tuczno i okoliczne miejscowości przeszły pod władanie różnych osób aby w 1772 roku przejść (w wyniku I rozbioru Polski) pod władzę pruską. Ich panowanie trwało 173 lata do 1945 roku.

W latach 20. i 30. XX wieku władze niemieckie poleciły wybudować w mieście i okolicach olbrzymie umocnienia które w czasie II wojny światowej weszły w skład umocnień Wału Pomorskiego. Bunkry te po wojnie zostały wysadzone w większości w powietrze przez żołnierzy 47 Armii Radzieckiej. Tuczno zostało zajęte przez żołnierzy radzieckich 11 lutego 1945 roku. Zabudowa miasteczka legła w gruzach, straty sięgnęły 80%.

Miasto zostało ponownie włączone do Polski, zaś jego ludność wysiedlono do Niemiec. Po wojnie nastąpiła odbudowa i rozbudowa miasta, jednak utraciło ono swój pierwotny charakter wskutek nieprzemyślanej zabudowy. Efektem tego są nieciekawe bloki w centrum miasta i praktycznie brak starej zabudowy. Do 1999 roku Tuczno było najmniejszym miastem województwa pilskiego. Obecnie jest jednym z mniejszych miast województwa zachodniopomorskiego.

--------
Zdjęcia własne.